Ik heb er een klein jaar over gedaan, maar weet nu dat ik geen website nodig heb.

Om te beginnen ben ik geen webdesigner. Soms werk ik samen met webdesigners, maar ik ben er geen. Elke poging die ik doe om zelf een site te maken ziet er nét niet professioneel uit. Op die manier maak ik me een beetje belachelijk. Mensen die toch weten dat ik mijn website zelf heb gemaakt, vragen me of ik er ook een voor hen kan maken en néén, dat doe ik niet. Ik knoei al genoeg met mijn eigen site. Het is een beetje als een smid met een houten uithangbord: niet echt te vertrouwen.

Er zijn andere manieren om op het web aanwezig te zijn. Makkelijkere manieren. Leukere manieren. Voor alles wat ik wil doen, bestaat eigenlijk een oplossing. Een blog voor tekst en uitleg, een vimeo-pagina voor de filmpjes en een flickr-account voor foto’s. Daarom heb ik enkel nog deze mini-site: die wijst je de weg. Ik vind het leuker om een artikeltje te schrijven over pakweg William Caslon, een nieuwe bureaubladachtergrond te maken en een goed boek te lezen. Dat is fijner dan uren naar codes te staren die ik toch niet begrijp. En misschien hebt u er ook nog wat aan.

De eerste dagen zal alles nog wat in het honderd lopen. De oude site was eigenlijk al een wordpress waar ik net zolang aan werkte tot je dat niet meer zag. Een wolf in schaapskleren, dus. En dat gaat altijd fout. Moesten de dingen er deze week wat gek uitzien dan is dat maar zo. Kom morgen eens terug, dan is het probleem misschien opgelost.